REMOVED korte film adoptie pleegzorg Wood & Gems

Tranen met tuiten terwijl ik dit schrijf. Wat raakt dit mij, wat raakt dit ons. Wow! Er zijn in 2015 drie korte films uitgekomen, en we zien ze net pas, maar elke (toekomstige) pleeg- en adoptieouder, plus hun omgeving, zouden deze films een keer moeten zien. Wat brengt dit ons weer terug naar de kern van waaróm wij willen adopteren, waarom wij een thuis willen zijn voor kinderen zonder basisveiligheid en liefde, waarom wij meerdere kinderen tegelijk willen adopteren, en waarom ook juist van oudere leeftijd. Een oudere vrouw zei een keer tegen ons “Ah jekkes! Dat soort kinderen haal je toch niet in huis?!”. Tegen deze vrouw zou ik willen zeggen: DIT. Wat je ziet in deze video’s. Dit is waarvoor ik leef. Om er voor dit soort kinderen te zijn. Dit doel is groter dan welk doel in mijn leven. Dit is wat ik deze wereld na mijn dood wil nalaten. Ik wil liefde geven aan degene die hopeloos zijn, onvoorwaardelijk. Deze kinderen zijn het MEER dan WAARD om geliefd te zijn. Zie dat! Ik wil uitdelen van de goedheid die we zelf hebben ontvangen. Laat liefde hetgeen zijn wat mij leid in mijn leven, wat de prijs ook is.

De andere kant van het verhaal

Zoals jullie weten zien we erg uit naar het moment waarop we eindelijk gebelt worden dat er een match is. Wat zien we er naar uit om op die manier ons gezin uit te breiden, en papa en mama te kunnen zijn voor kinderen die het zo nodig hebben. We kunnen amper wachten!

Tegelijkertijd beseffen we ook zo de andere kant van dit verhaal. Want voor onze kinderen, als ook voor hun biologische ouders, is dit geen roze wolk. Zij verliezen het meest kostbare wat er bestaat. En hoewel adoptie voor ons een bewuste keuze is, en geen plan B, zal adoptie voor onze kinderen altijd een plan B zijn. Zij hebben hier niet voor gekozen. Het was zoveel beter en fijner geweest als ze bij hun biologische ouders konden blijven als het daar een gezonde, liefdevolle en veilige situatie was geweest. Die tragedie beseffen we ons maar al te goed. Wij gaan ons alles geven om onze kinderen zo bewust, en liefdevol mogelijk op te voeden. Er is niets dat we liever willen dan hen een stuk heling te geven, we geloven dat er altijd hoop is, voor elk kind. Tegelijkertijd beseffen wij ons maar al te goed dat wij nooit het volledige antwoord zullen zijn. Wij zullen nooit de pijn weg kunnen nemen van de scheiding tussen onze kinderen en hun biologische ouders. Er is niks wat dat kan vervangen, en die pijn ooit volledig kan uitwissen. Wij zijn als een pleister op de pijn, en dit litteken zal altijd, in meer of mindere mate, blijven. Wat een eer dat we er voor deze kinderen mogen zijn, midden in dat proces. We hopen dat ze hun verhaal een plekje mogen geven, en zij ooit zelf een stukje liefde mogen uitdelen en deze wereld mooier mogen maken.

Removed // Deel 1

Wat een indrukwekkende korte film, van Nathanael Matanick. Ik kan er nog veel over zeggen, maar kijk vooral gewoon. En deel ze vooral ook met familie en vrienden, zodat zij een beter inzicht hebben in wat pleegzorg inhoud voor het kind, maar ook voor hun (pleeg-)ouders. Omgeving begrijpt vaak niet waarom een pleeg- of adoptiekind anders reageert dan ander, of bepaald gedrag vertoont. Ik denk dat deze video’s ze helpt om beter inzicht te krijgen.

Als je met je muis over de video gaat kun je rechts onderin ondertiteling aanzetten.

Removed // Deel 2

Wat mij raakt is hoe deze kinderen uit elkaar worden gehaald. Wat heftig moet dat zijn, om al het bekende en liefdevolle wat je nog hebt óók nog te moeten verliezen. En dit gebeurd oh zo vaak. Dit is precies de reden waarom we hebben besloten om meerdere kinderen tegelijk te kunnen adopteren. Dit zodat broertjes en zusjes bij elkaar kunnen blijven.

Ook zie je de impact van het verhuizen naar een ander gezin. En dan te bedenken dat veel pleegkinderen van gezin naar gezin gaan, vaak ook omdat hun gedrag zo heftig is.

You see what I do but forget why.

You forget what I’ve heard, you forget my pain

Dat stukje dat Zoë een jurkje krijgt vond ik heel sprekend. Vaak zien we als ouders alleen het negatieve gedrag, maar wat als we een laagje dieper kijken. Dit kan zo moeilijk zijn, helemaal als gedrag dagelijks voorkomt. Het put je uit. Daarom is het, denken wij, ook zo belangrijk om dit niet alleen te doen, maar indien nodig hulp te ontvangen. Iemand die soms even meekijkt met hoe het nou gaat en waar bepaald gedrag vandaan zou kunnen komen.

Ik vind het zo mooi om te zien hoe de pleegmoeder (of voogd?) in deze films op een aantal keren heel sensitief naar de situatie kijkt en de achterliggende redenen van haar negatieve gedrag inziet. Bijvoorbeeld ook met de tornado die Zoë telkens uittekent, en de boosheid die ze uit. En midden in die pijn spreekt ze liefdevolle wijze woorden naar dit meisje:

Right in the middle of all that spinning, you can let that tornado rip apart your heart, or you choose how to let what has happened to you affect you. Your moms story doesn’t have to be your story. Your future can be different. Remember that.

Super heftig, en tegelijkertijd inspirerend, deze film.

Removed // Deel 3

En hier een ander verhaal. Even indrukwekkend.

Laten we nooit moe worden om het goede te doen

In een verharde wereld is het soms makkelijk om onze ogen te sluiten, of de andere kant op te kijken. Maar er zijn zoveel kinderen in nood. Wie weet kun jij wel pleegouder of adoptieouder worden? Op Instagram las ik gisteren dit inspirerende verhaal op de pagina van adopttogether. Ik zal het complete verhaal hieronder even in het Nederlands vertalen:

“Ik word wel een pleegouder als mijn eigen kinderen ouder zijn. Ik word wel een pleegouder als ik getrouwd ben. Ik word wel een pleegouder als we uit dit huurhuis zijn. Ik word wel een pleegouder als…”

Als er één ding is die ik wil dat je van me leert, dan is het dit. Je hoeft niet klaar te zijn als je pleegouder wilt worden. Wacht zelfs niet totdat je klaar bent.

Ik was er niet klaar voor om uit huis geplaatst te worden vanuit mijn biologische ouders. Ik was er niet klaar voor om betast te worden door vier verschillende mannen. Ik was er niet klaar voor om te horen dat ik pas mocht eten als alle andere familieleden hadden gegeten. Ik was er niet klaar voor om alleen de restjes te mogen eten, net als een straathond. Ik was er niet klaar voor om in de ontmoetingsruimte elke keer te wachten of mijn biologische ouders me kwamen opzoeken, en ze kwamen nooit. Ik was niet klaar.

Tegen de tijd dat ik in mijn allerlaatste pleeggezin terrecht kwam, was ik er van overtuigd dat niemand van mij kon houden. Ik was te lelijk. Te gebroken. Te ver verpest. Mijn laatste pleegouders waren er niet klaar voor om drie pleegkinderen tegelijkertijd op te nemen in hun huis.

Maar ze wilden het wel.

Onze pleegzorgmedewerkster bracht mij en mijn broers bij dit pleeggezin als het perfecte pakketje (zo noemde mijn moeder ons altijd) en er gebeurde iets grappigs.

Ik was nooit meer hongerig.

Ik werd nooit meer op een ongepaste manier aangeraakt.

Ik werd nooit meer gebruikt, misbruikt of genegeerd.

Ik werd geliefd, als een kostbaar person. Ik was gewild.

Vandaag de dag ben ik een gewaardeerde geliefde echtgenote, een trotste mama, en een voor altijd-dochter. Ik run een interieur design-business, en schrijf over pleegzorg op internet. Ik heb met mijn man gedanst onder de Eiffeltoren. Ik mocht kneipen in de hand van een moedige geboortemoeder, terwijl ze beviel van mijn pleegdochters zusje. Ik heb een leven dat mooier is dan ik ooit had kunnen bedenken. Het is vol van zo veel leven. Zo veel hoop. Zo veel blijdschap.

Allemaal omdat twee mensen ‘ja’ zeiden.

Je hoeft niet klaar te zijn. Je moet willen. Je zoon kan niet wachten je te ontmoeten. Je dochter droomt van je. Zij hebben jou nodig en jij hen. Waar wacht je op?

Er is altijd hoop

Oh men, dit soort verhalen raken me! Ik spreek regelmatig mensen die twijfelen over pleegzorg. Ze denken, net zoals deze vrouw hierboven, “misschien ooit.. als dit of dat..”. Maar het is waar wat ze zegt, deze kinderen hebben jullie nu nodig!

There’s never a perfect time to foster or adopt. Just a lot of opportunities to say YES despite the many reasons to say NO – Jason Johnson

Veel mensen denken dat er nog weinig met dit soort kinderen te beginnen is, dat ze toch al verknipt zijn voor het leven. Dit is niet waar! Voor elk kind is er hoop! Mijn meest close vriendin heeft zoveel meegemaakt, en is in pleegzorg terrecht gekomen, maar vandaag de dag is zij een sterke vrouw, een moeder, en zelfs een hulpverlener. Ik ben zo trots op haar, en alles wat ze heeft bereikt. En zo zijn er nog zoveel meer verhalen. Er is altijd hoop! En ook al zou een kind wel zoveel hebben meegemaakt, dat een kind daardoor niet meer goed kan functioneren: elk kind verdiend liefde. De vraag is: wil jij het geven? Onvoorwaardelijk?

Nog meer inspiratie

Mocht je nog meer inspirerende video’s willen kijken over adoptie en pleegzorg, of trailers van films, dan voeg ik deze hier voor je toe (en als jij er nog meer weet, let me know!):

The Blind Side // Ok – like seriously! Deze film MOET je zien op Netflix. Ik vind het de meest inspirerende film in tijden, heb hier ook heel wat traantjes bij moeten laten. Dus ga er een avondje lekker voor zitten! Echt zo mooi en inspirerend!

Dat was ‘m!

Ah dit alles raakt me zo, zoveel mooie filmpjes! Voor nu ga ik afsluiten! Maar graag klets ik met je verder in de reacties onderaan. Wat vond jij van deze video’s? Wat inspireerde jou? Of misschien heb je zelf ervaring met pleegzorg of adoptie? Of misschien weet jij nog meer inspirerende video’s over adoptie of pleegzorg om toe te voegen? Ik hoor graag van je!